Neuroloog en ziekenhuisgedoe

Heey,

Vandaag mocht ik eindelijk naar de neuroloog. Niet dat ik veel zin had om heen te gaan maar ik was wel blij dat er iemand naar ging kijken die er meer verstand van hadden. Het was een lange ochtend in het ziekenhuis met veel wachten. Dat wachten ben ik soms zo zat in het ziekenhuis.

Half zeven zat ik al in de auto want we hadden acht uur afspraak, lekker op tijd weg. Mijn bedje was wel moeilijk om te verlaten. Ik had eerst een aardige co-assistent. Ze begon met veel vragen te stellen om een goed beeld te krijgen je kunt denken aan vragen wanneer is het begonnen, wat voor pijn voel je en is het ook erger geworden in de loop der tijd. Dat soort vragen stelde ze allemaal maar ook gewone vragen zoals hoe lang ben je, rook je en gebruik je drugs. Hierdoor kreeg ze een goed beeld voor zich. Vervolgens moest ik allemaal testjes doen en het waren er een heleboel dit zijn er een aantal:
<3 Lopen
<3 Op mijn tenen en hakken staan
<3 Ze ging kijken hoe mijn gevoel was in mijn benen
<3 Ze teste mijn krachten in handen, benen en voeten
<3 Bloeddruk meten
<3 Hart beluisteren
<3 Met hamertje me reflexen testen
<3 En nog veel meer

Na al deze testjes ging zij met een andere arts in opleiding overleggen. Dus we gingen wachten in de wachtkamer. Later kwam ze ons halen en heeft die andere arts in opleiding ook weer een aantal testjes van hierboven opnieuw gedaan en natuurlijk ook weer een hoop vragen gesteld. Uiteindelijk moesten zij met zijn tweeën het nog gaan overleggen met de neuroloog. Je raad het vast al, dat was weer wachten. Waarschijnlijk had de neuroloog het druk want we hebben heel lang moeten wachten.

Uiteindelijk kwamen ze ons weer ophalen. Ze hebben het vermoeden dat mijn lange zenuwen beschadigd zijn. Ze zijn waarschijnlijk nog niet helemaal kapot maar wel erg beschadigd. In hoever het beschadigd is kunnen ze niet zeggen, daarom moet ik binnenkort weer heen om nieuwe testen te doen en dan weten ze hoever het beschadigd is. Ook heb ik natuurlijk gevraagd of ze dachten dat het weer helemaal goed komt. Hier konden ze ook nog niet duidelijk antwoord op geven. Het kwam bij mij een beetje over van waarschijnlijk word het wel weer wat beter maar niet helemaal.

dokter

Ze schreven mij twee zalfjes voor die ik op mijn voeten moet gaan smeren voor tegen de pijn. We konden het meteen ophalen bij de apotheek in het ziekenhuis. Maar toen we bij de apotheek waren was één zalfje er niet dus die word nu besteld. Dit betekend dat ik nog moet wachten met het smeren van het zalfje. Waarschijnlijk is het zalfje morgen klaar en kan ik het gewoon ophalen bij de apotheek bij mij in de buurt. Natuurlijk moet ik ook mijn andere medicijnen voor  de zenuwen door blijven slikken.

Uiteindelijk zijn we een klein beetje wijzer geworden dat het waarschijnlijk de lange zenuwen zijn maar verder weten we nog niet heel veel meer. Het is vooral nog afwachten nu en hopen dat ik snel de volgende testen krijg. Het blijft allemaal nog erg spannend.

Donderdag krijg ik de uitslag van de scan hopelijk word dat wel goed nieuws, maar dat ga ik jullie zeker donderdag vertellen.

hartje

Liefs Nathalie

Advertenties

11 gedachtes over “Neuroloog en ziekenhuisgedoe

  1. Sjonge het is echt vervelend hoeveel je moet wachten op zo een dag, dan vertrek je zo vroeg en dan is er ook nog eens een zalfje niet. Ik hoop dat het tijdelijke beschadiging is! & dat er iets goeds uit de scan komt. Onzekerheid is zo vervelend!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s